Blog'a Dön
    Standartlar ve Doğrulama
    7 dk okuma

    Emisyon faktörü seçimi: IPCC mi DEFRA mı EPA mı? Ne zaman hangisi?

    Aynı tüketim verisi, farklı emisyon faktörleriyle farklı sonuç üretir. Doğru seçim, amaç ve raporlama bağlamıyla yapılır.

    Kurucu, SBTi Certified Expert18 Mayıs 2024
    Grafikler ve veri tabloları

    Emisyon faktörü seçimi: IPCC mi DEFRA mı EPA mı? Ne zaman hangisi?

    Karbon envanterinde en çok tartışma yaratan konulardan biri emisyon faktörüdür. Aynı aktivite verisiyle iki farklı ekip çalışır, iki farklı sonuç çıkar. Bu durum çoğu zaman "hangisi doğru" tartışmasına döner. Pratikte doğru soru farklıdır: Bu çalışma hangi amaçla hazırlanıyor ve hangi bağlamda kullanılacak?

    Bu yazıda, emisyon faktörü kaynaklarını karşılaştırıyor ve seçim kriterleri için pratik bir çerçeve sunuyoruz.

    Emisyon faktörü nedir?

    Emisyon faktörü, bir aktiviteyi emisyona çeviren katsayıdır. Aktivite verisi (örneğin yakıt tüketimi, elektrik kullanımı, yolculuk mesafesi) ile çarpılarak emisyon hesaplanır.

    Temel formül şöyledir: Emisyon = Aktivite verisi × Emisyon faktörü

    Örneğin: 1.000 litre dizel × 2,68 kg CO2e/litre = 2.680 kg CO2e

    Faktör, yakıtın yanma özelliklerine, elektriğin üretim karışımına, taşıma modunun verimliliğine göre belirlenir. Aynı aktivite için farklı faktör kaynakları, farklı değerler verebilir.

    Temel kaynak türleri

    Birincil veri (tedarikçi verisi)

    En güvenilir faktör türü, tedarikçiden veya üreticiden gelen ölçüme dayalı veridir. Örneğin bir elektrik tedarikçisinin kendi üretim karışımına göre hesapladığı emisyon faktörü.

    Bu veri türü genelde market-based Scope 2 hesaplamasında veya ürün karbon ayak izi çalışmalarında kullanılır.

    Bölgesel ve ulusal veri tabanları

    Ülke veya bölge bazında derlenen faktörler. Türkiye için TEİAŞ (Türkiye Elektrik İletim A.Ş.) şebeke emisyon faktörü temel referanstır. TEİAŞ, yıllık olarak Türkiye elektrik şebekesinin emisyon yoğunluğunu yayınlar. Bu faktör, location-based Scope 2 hesaplaması için kullanılmalıdır. AB ülkeleri için AIB residual mix faktörleri bu kategoriye girer.

    Türkiye'de diğer kaynaklar arasında Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı verileri ve TÜİK (Türkiye İstatistik Kurumu) enerji istatistikleri yer alır.

    Uluslararası veri tabanları

    Global ölçekte kullanılabilen faktör kaynakları. IPCC, DEFRA, EPA gibi kuruluşların yayınladığı faktörler bu kategoride yer alır.

    Temel kaynaklar detaylı

    IPCC (Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli)

    IPCC, ulusal sera gazı envanterlerinde kullanılmak üzere varsayılan (default) emisyon faktörleri yayınlar. 2006 IPCC Guidelines ve sonraki güncellemeler referans belgelerdir.

    Avantajları:

    • Bilimsel olarak kabul görmüş referans
    • Tüm gazlar ve sektörler için geniş kapsam
    • Ülkeler arası karşılaştırılabilirlik

    Dezavantajları:

    • Varsayılan değerler, bölgesel farklılıkları tam yansıtmaz
    • Güncelleme sıklığı düşük
    • Kurumsal envanter için çok genel kalabilir

    Ne zaman tercih edilir: Ulusal envanterlerde, global şirketler için tutarlılık gerektiğinde, bölgesel faktör yoksa.

    DEFRA (İngiltere Hükümeti)

    DEFRA, her yıl güncellenen kapsamlı bir emisyon faktörü seti yayınlar. Scope 1, 2 ve 3 kategorileri için detaylı faktörler sunar.

    Avantajları:

    • Yıllık güncelleme ile güncellik
    • Scope 3 kategorileri için geniş seçenekler (ulaşım, atık, satın alma vb.)
    • Well-to-tank ve tank-to-wheel ayrımı
    • Ücretsiz erişim

    Dezavantajları:

    • İngiltere bağlamı için optimize edilmiş
    • Diğer ülkelerde doğrudan kullanım uyumsuzluk yaratabilir

    Ne zaman tercih edilir: Scope 3 hesaplamalarında, iş seyahati ve lojistikte, well-to-tank hesaplamalarında.

    EPA (ABD Çevre Koruma Ajansı)

    EPA, ABD bağlamı için emisyon faktörleri sunar. eGRID (elektrik şebekesi) ve GHG Emission Factors Hub başlıca kaynaklardır.

    Avantajları:

    • ABD elektrik şebekesi için detaylı bölgesel faktörler
    • Düzenli güncelleme

    Dezavantajları:

    • ABD dışı kullanımda sınırlı uygulanabilirlik

    Ne zaman tercih edilir: ABD operasyonları için, ABD şebeke elektriği hesaplamalarında.

    LCA veri tabanları (Ecoinvent, GaBi, OpenLCA)

    Ürün yaşam döngüsü değerlendirmesi için tasarlanmış veri tabanları. Süreç bazlı detaylı faktörler sunar.

    Avantajları:

    • Ürün ve süreç bazlı detay
    • PCF ve LCA çalışmaları için uygun
    • Coğrafi ve teknolojik varyasyonlar

    Dezavantajları:

    • Lisans maliyeti (Ecoinvent, GaBi)
    • Kurumsal envanter için fazla detay

    Ne zaman tercih edilir: PCF hesaplamalarında, EPD hazırlığında, ürün karşılaştırmalarında.

    Seçim kriterleri çerçevesi

    Coğrafi uyumluluk

    Faktör, aktivitenin gerçekleştiği coğrafyayla uyumlu olmalıdır. Türkiye'de tüketilen elektrik için Türkiye şebeke faktörü tercih edilir. Global faktör, son seçenektir.

    Zamansal uyumluluk

    Faktör güncel olmalıdır. Eski faktörler, teknoloji değişimlerini ve yakıt karışımı güncellemelerini yansıtmaz. İdeal olarak raporlama dönemine yakın faktörler kullanılmalıdır.

    Kapsam uyumluluğu

    Faktör, hesaplanan emisyon kapsamıyla uyumlu olmalıdır. Well-to-tank (yakıt üretim zinciri), tank-to-wheel (yanma) ve well-to-wheel (toplam) farkları önemlidir. Scope 1 için genelde tank-to-wheel, Scope 3 Kategori 3 için well-to-tank kullanılır.

    Teknolojik uyumluluk

    Faktör, kullanılan teknoloji veya yakıt türüyle uyumlu olmalıdır. Dizel ve biyodizel farklı faktörler gerektirir. Elektrikli ve fosil yakıtlı araçlar farklı değerlendirilmelidir.

    Hiyerarşi yaklaşımı

    GHG Protocol, faktör seçimi için bir hiyerarşi önerir:

    1. Birincil veri (tedarikçi verisi, ölçüm)
    2. Bölgesel veya ulusal faktörler
    3. Uluslararası veri tabanları
    4. Global varsayılan değerler

    Üst basamak mümkünse tercih edilmelidir.

    Dokümantasyon gereklilikleri

    Emisyon faktörü seçimi dokümante edilmelidir:

    • Kullanılan faktör değeri
    • Kaynak (veri tabanı, yayın, versiyon)
    • Yıl
    • Coğrafi kapsam
    • Seçim gerekçesi

    Bu dokümantasyon, doğrulama sürecinde sorgulanır. Gerekçesi açık olmayan faktör seçimleri bulgu kaynağı olabilir.

    Tutarlılık ilkesi

    Aynı envanter içinde farklı kaynaklardan faktör kullanmak gerekebilir. Fakat mümkün olduğunca tutarlılık korunmalıdır. Aynı aktivite türü için farklı faktör kaynakları kullanmak, karşılaştırılabilirliği zayıflatır.

    Pratik faktör seçimi iş akışı

    Emisyon faktörü seçiminde şu adımları izleyin:

    1. Aktivite türünü tanımlayın: Yakıt yanması, elektrik tüketimi, taşımacılık, atık vb.
    2. Kapsam belirleyin: Scope 1, 2 veya 3? Well-to-tank mı, tank-to-wheel mi?
    3. Coğrafyayı kontrol edin: Aktivite nerede gerçekleşiyor? Türkiye için önce ulusal kaynak arayın
    4. Güncelliği değerlendirin: En güncel yıl faktörünü kullanın
    5. Kaynağı dokümante edin: Faktör değeri, kaynak adı, versiyon ve yılı kaydedin
    6. Alternatif yoksa yükselin: Ulusal faktör yoksa bölgesel veya global faktöre geçin

    Sonuç

    Emisyon faktörü seçimi, teknik bir karar olduğu kadar iletişim kararıdır. Hangi faktörün neden seçildiğini açıklayabilmek, hesaplama kadar önemlidir. Hiyerarşi yaklaşımını izlemek, dokümante etmek ve tutarlılığı korumak, güvenilir bir envanterin temel taşlarıdır.

    Etiketler

    emisyon faktörü
    IPCC
    DEFRA
    EPA
    Scope 1
    Scope 2
    Scope 3
    veri kalitesi
    doğrulama

    Çerez Kullanımı

    Web sitemizde deneyiminizi iyileştirmek için çerezler kullanıyoruz. Siteyi kullanmaya devam ederek çerez kullanımımızı kabul etmiş olursunuz. Gizlilik Politikası